Monika Zawadzka

Opowiadam o miastach, które zawsze mam przy sobie. Gdzie nie pójdę – one ze mną. Wilno, Gdynia, Stambuł, Lizbona, Rijeka, Ryga, Praga, Porto, Sztokholm, Odessa, Gdańsk, Barcelona, Poznań, Wenecja. Jest ich jeszcze więcej. Każde z nich rysowałam, mierzyłam, dotykałam – weszły mi pod skórę, wcisnęły się pod powieki. I zostały. Miasta są ważne. Szczególnie dla nas, mieszczan. Mieszkamy tu i pracujemy, bawimy się; żyjemy. Są takim ekosystemem, jakim dla naszych antenatów była puszcza. Warto o tym pamiętać, szczególnie w czasach posthumanizmu – docenić rolę mojej ulicy i twojego zaułka w formowaniu naszej codzienności: powszednich rytuałów, intymnej sfery zapachów i dźwięków, obrazów, które sprawiają, że czujemy się u siebie, ludzi, o których niewiele wiemy, a jednak ich znamy; ścian, murów, tak dostępnych i otwartych na naszą obecność oraz dotyk, że można nazwać je bliskimi.

Urodzona w 1969 roku. Architektka i urbanistka po Politechnice Gdańskiej oraz antropolożka kulturowa po Uniwersytecie Warszawskim; badaczka, edukatorka, projektantka, autorka tekstów. Zajmuje się fenomenem miasta typu europejskiego, jego atmosferą, sposobami formowania jego przestrzeni publicznych, a szczególnie ulicą, wraz z kształtującymi ją fasadami budynków. Związana z ASP w Gdańsku, gdzie prowadzi studio projektowe Miasto i Architektura, a także kursy antropologii kulturowej, antropologii miejsca i rzeczy oraz laboratoria antropologiczne.

Kontakt: monika.zawadzka@asp.gda.pl