Pracownia Projektowania Architektury Wnętrz II

Prowadzący: prof. Remigiusz Grochal
Asystent: dr Anna Wejkowska-Lipska

„Architektura ma swój własny obszar istnienia. Nie jest przesłaniem, ani znakiem, lecz oprawą i tłem dla przemijającego życia, wrażliwym naczyniem dla rytmu kroków, dla skupienia przy pracy, dla ciszy snu”

To fragment eseju Petera Zumtora ze zbioru „Myślenie architekturą”, w którym można odnaleźć sens Architektury i projektowania w ogóle.

Twórcą jest się w umyśle w trakcie pracy koncepcyjnej w pracowni i po za nią, jednak na budowie i w rozmowie z inwestorami i wykonawcami potrzeba wiarygodności kompetencji. Projekty poza ideą, nie mają większego sensu do momentu ich weryfikacji w skali 1:1, konfrontacji z użytkownikiem i kontekstem miejsca.

Projektowanie „trendy” jest łatwe, wystarczy przejrzeć czasopisma i wyjrzeć za okno. Rzadziej powstają dzieła wyjątkowe, zachwycające i głębokie. Większość wybitnej architektury rodzi się poprzez umiejętne i nowatorskie stosowanie sprawdzonych wzorców, a nie poszukiwanie i co gorsza, wprowadzenie w życie odkryć pozornie porywających. Powszechnie trudnym do akceptowania jest fakt, ze źródłem dzieł wybitnych na równi z geniuszem projektantów jest technika i technologia, a proces innowacji przebiega równolegle i samoczynnie poprzez nawarstwianie się doświadczeń. Dotykalny przedmiot, wnętrze pokoju, dom, jego otoczenie, okolica -to doświadczenia podświadome. II Pracownia jest miejscem otwartym tematycznie, projektujemy architekturę, mała architekturę, wnętrza, elementy wnętrz, przywiązując wagę do rozwiązań detali.

W projektowaniu wnętrz czy ich elementów tak jak w malarstwie, filmie, poezji, muzyce czy matematyce bardzo ważną rolę odgrywa intuicja i odczuwanie. Niezwykle ważna jest nauka świadomego wykorzystywania doświadczeń osobistych. W II pracowni rozpoczynamy pracę projektową ze studentami od sprowokowania ich do gry intelektualnej z samym sobą i otoczeniem. Wzbudzanie zaufania do własnej podświadomości, rejestrowania i analizy abstrakcyjnych skojarzeń wszelkiego pochodzenia. Idea miejsca, zapachy, kolory, materiały i następnie funkcja przestrzeni po pewnym czasie zaczynają się układać w niespodziewane struktury, formy pomieszczeń oczywiste i naturalne, które pozwala opanować zdrowy rozsadek i wyobraźnia. Na tym etapie bardzo cenimy formę zapisu projektowego wynikającego z gestu ręki oraz modelowanie, bowiem tradycyjne narzędzia znakomicie przekazują i obrazują dyspozycje umysłu nadając wizji charakter autorski i spontaniczny. Abstrakcyjność pojedynczej kreski zawiera w sobie ogromny ładunek emocji otwierający umysł i kryje w sobie nieograniczone zasoby wyobraźni. W kolejnych etapach doceniamy przekład na zapis cyfrowy i sprawne wykorzystanie wszelkich dostępnych technologii.